Γεώργιος Γ. Αξιώτης (1931-2001)
Από τα πρώτα επαγγελματικά του βήματα ο Γεώργιος Αξιώτης στράφηκε στην εκκλησιαστική και την μοναστηριακή αρχιτεκτονική αποτυπώνοντας και μελετώντας ναούς και μοναστηριακά σύνολα.
Ανάμεσα στα ζητήματα που τον απασχόλησαν θεωρητικά ήταν η συμμετοχή της βυζαντινής παράδοσης στην νεοελληνική ναοδομία, η θέση των λειτουργικών τεχνών στην τελική διαμόρφωση του χώρου λατρείας και το κελί του μοναχού ως κύτταρο του μοναστηριακού χώρου. Ασχολήθηκε εκτεταμένα με την καταγραφή και μελέτη του εκκλησιαστικού μεταβυζαντινού ξυλόγλυπτου, την εξέλιξή του, την οργάνωση και θεματολογία των παραστάσεων του.
Οι δύο σπουδές που παρουσιάστηκαν στο Β’ Επιστημονικό Συμπόσιο Νεοελληνικής Εκκλησιαστικής Τέχνης (Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο, 2010) αποτυπώνουν την αναζήτηση για μια σύγχρονη γλώσσα στη ναοδομία που αρθρώνεται μέσα από τα σημερινά υλικά και τεχνολογία.
Η γλώσσα αυτή παραμένει πιστή στο περιεχόμενο της παράδοσης όπως αυτό εκφράζεται μέσα από την διάταξη του χώρου, την χρήση οικείων μορφών, την τυπολογία, τον χειρισμό του φωτός, τον συμβολισμό, την κλίμακα και την ενσωμάτωση των λειτουργικών τεχνών στο οικοδόμημα. Βασική επιδίωξη είναι το τελικό αποτέλεσμα να ανταποκρίνεται στην εσωτερική αναζήτηση των πιστών.
Σε μια εποχή που η ραγδαία ανάπτυξη των αστικών κέντρων δημιούργησε την ανάγκη για νέους, μεγαλύτερης χωρητικότητας χώρους λατρείας μελέτησε πλήθος ναών που στόχο είχαν να ανταποκριθούν στα νέα δεδομένα συνεχίζοντας την παράδοση της νεοελληνικής ναοδομίας. Εκτός από ναούς μελέτησε κτίρια όπως επισκοπεία, πνευματικά κέντρα και μοναστήρια. Υλοποιημένα έργα του βρίσκονται στον ελλαδικό χώρο καθώς και στην Κύπρο, την Αλβανία και την Γαλλία.

Καθεδρικός Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου
Κομοτηνή, 1975

Ιερός Προσκυνηματικός Ναός Παναγίας Φανερωμένης
Νέα Μηχανιώνα, 1975

Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου
Παραλίμνι, Κύπρος, 1992

Καθολικό Ιεράς Μονής Αγίου Νικολάου
La Dalmerie, Γαλλία, 1989

διαμόρφωση παρεκκλησίου
Ι. Ν. Παναγίας Φανερωμένης Νέας Μηχανιώνας, 1996

